ละครรำ เป็นศิลปะการแสดงของไทย ที่ประกอบด้วยท่ารำ ดนตรีบรรเลง และบทขับร้องเพื่อดำเนินเรื่อง ละครรำมีผู้แสดงเป็นตัวพระ ตัวนาง และตัวประกอบ แต่งองค์ทรงเครื่องตามบท งดงามระยับตา ท่ารำตามบทร้องประสานทำนองดนตรีที่บรรเลงจังหวะช้า เร็ว เร้าอารมณ์ให้เกิดความรู้สึกคึกคัก สนุกสนาน หรือเศร้าโศก ตัวละครสื่อความหมายบอกกล่าวตามอารมณ์ด้วยภาษาท่าทาง โดยใช้ส่วนต่างๆของร่างกาย วาดลีลาตามคำร้อง จังหวะและเสียงดนตรี

แบ่งเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆคือ

              ละครรำแบบดั้งเดิมได้แก่

  1. ละครชาตรี เล่นเรื่อง มโนห์รา
  2. ละครใน เล่นเรื่อง รามเกียรติ์ อุณรุท อิเหนา
  3. ละครนอก เล่นเรื่อง ไกรทอง โคบุตร ไชยเชษฐ์ คาวี สังข์ทอง เป็นต้น

 

             ละครรำแบบปรับปรุงได้แก่

3.6 ละครแบบปรับปรุง

            ละครดึกดำบรรพ์
จะเรียกชื่อตามชื่อโรงละคร เป็นละครที่ปรับปรุงขึ้นใหม่ให้แตกต่าง ไปจากละครแบบเดิม โดยให้ผู้แสดงร้องเอง รำเอง เจราเอง

            ละครพันทาง เป็นละครที่นิยมนำเอา พงศาวดารของชาติต่าง ๆ มาแสดงนำเอาท่ารำที่เป็นแบบแผน ของไทยไปผสมดัดแปลงจากท่ารำ ของชาติอื่น ๆ

            ละครเสภา ดำเนินเรื่องใช้การขับเสภา เป็นส่วนใหญ่ละครที่มี พัฒนาการขึ้นมาใหม่
ละครที่มีพัฒนาการขึ้นมาใหม่

            ละครร้อง เป็นละครร้องที่ใช้การร้อง เป็นหลักในการดำเนินเรื่องไม่มีการรำ แต่ใช้ท่าทาง หรือกิริยาอาการสามัญชนทั่วไป เป็นละครที่ได้รับอิทธิพล มาจากตะวันตก เช่น เรื่องสาวเครือฟ้า

            ละครพูด เป็นละครที่ใช้ศิลปะ การพูดดำเนินเรื่อง

            ละครพูดสลับลำ เป็นละครที่ใช้ศิลปะการพูด และการร้องสลับกันแต่จะดำเนิน เรื่องด้วยการพูดเป็นสำคัญส่วนการร้อง มีก็ได้ไม่มีก็ได้

            ละครสังคีต มีวิวัฒนาการมาจากละครพูดสลับลำ แต่ต่างกันที่ละคร สังคีตมีบทสำหรับพูด และบทสำหรับผู้แสดงร้อง ในการดำเนินเรื่องเท่า ๆ กัน

            ละครหลวงวิจิตรวาทการ ละครหลวงวิจิตรวาทการ จะเป็นแบบผสมมีลักษณะละครหลาย ประเภทรวมกันเป็นเอกลักษณ์ เฉพาะของละคร

            ละครเพลง เป็นการแสดงที่ดำเนิน เรื่องด้วยบทเพลงที่ปรับปรุง ขึ้นมาใหม่

 

 

 

 


แบบฝึกหัดก่อนเรียน : 
แบบฝึกหัดหลังเรียน :