ประวัติความเป็นมา

  กีฬาแบดมินตัน ได้มีเริ่มเล่นที่เมืองปูนา (Poona) ประเทศอินเดีย โดยเล่นบนสนามหญ้า การเล่นครั้งแรก ๆ ลูกที่ใช้ตีเป็นลูกบอล ทำด้วยสักหลาด ไม้ตีทำด้วยไม้แต่เอากระดาษมาหุ้มแทน การตรึงด้วยเอ็นอย่างปัจจุบัน สนามก็มีลักษณะเหมือนนาฬิกาทราย คือ ไม่เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าแต่จะเว้าตรงกลาง การเล่นประเภทเดี่ยวยังไม่ ตามธรรมดาในขณะนั้นนิยมการเล่นข้างหนึ่งไม่น้อยกว่า 4 คน หรือมากกว่านั้น ต่อมาประมาณ ค.ศ. 1873 ทหารอังกฤษที่ไปรบที่ประเทศอินเดีย ได้นำเอาวิธีการเล่นนี้ไปเล่นที่ประเทศอังกฤษ ณ คฤหาสน์ ชื่อ แบดมินตันเอาส์ ของท่านดยุค แห่งบิวฟอร์ด (Duke of Beaufort) เป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่โตกว้างขวาง มีเนื้อที่ถึง 10 ไมล์ ต่อ ๆ มากการเล่นแบบนี้เลยได้ชื่อว่า “แบดมินตัน” ตามชื่อคฤหาสน์ดังกล่าวตั้งแต่นั้นมา  ต่อมากีฬาแบดมินตันเริ่มแพร่หลายไปยังประเทศต่าง ๆ ในยุโรป อเมริกา และเอเชียอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 1893 ประเทศอังกฤษได้ก่อตั้งสมาคมแบดมินตันขึ้นเรียกว่า “สมาคมแบดมินตันแห่งประเทศอังกฤษ” ทางสมาคมได้ตั้งกฎเกณฑ์ของสนามมาตรฐานขึ้น คือใช้ขนาดกว้าง 22 ฟุต และยาว 44 ฟุต ซึ่งเป็นสนามมาตรฐานแบบประเภทคู่ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ ตั้งแต่นั้นมา ก็มีการปรับปรุงดัดแปลงในเรื่องอุปกรณ์การเล่นให้ดีขึ้นเป็นลำดับ ในที่สุดก็มีไม้ตีที่มีเอ็นขึงอย่างปัจจุบัน และลูกขนไก่ก็ได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ1900 ต่อมาก็ได้รับความนิยมแพร่หลายมาทางประเทศอาคเนย์ ประเทศต่าง ๆ ที่นิยมเล่นแบดมินตันมาก ได้แก่ ประเทศอินโดนีเซีย มาเลเซีย และไทยในปี ค.ศ. 1934 สมาคมแบดมินตันแห่งประเทศอังกฤษ และสมาคมแห่งอื่น ๆ อีก 8 ประเทศ ได้ก่อตั้งสหพันธ์แบดมินตันนานาชาติขึ้น มีศูนย์กลางอยู่ที่ลอนดอน ทางสหพันธ์ได้ร่างกติกาและระเบียบข้อบังคับต่าง ๆ ขึ้น ปัจจุบันนี้มีสมาชิกมากกว่า 60 ประเทศ ประเทศไทยเป็นสมาชิกของสหพันธ์ในปลายเดือนมีนาคม ค.ศ.1951 ประธานสหพันธ์แบดมินตันนานาชาติคนแรก คือ เซอร์ ยอร์จ โธมัส เขาเป็นนักแบดมินตันฝีมือดีของอังกฤษ และได้บริจาคถ้วยโธมัส ทำด้วยทองราคาห้าพันปอนด์ สำหรับผู้ชนะเลิศในการแข่งขันชิงชนะเลิศนานาชาติในปี ค.ศ. 1936แต่มีมีการแข่งขันเพราะเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง จนกระทั่งสงครามยุติการแข่งขันชิงถ้วยโธมัสครั้งแรกเริ่มในปี ค.ศ.1948 ถึง ค.ศ.1949นอกจากถ้วยโธมัสแล้วยังมีการแข่งขันชิงถ้วยอูเบอร์ ซึ่งเป็นการแข่งขันชิงชนะเลิศนานาชาติสำหรับสตรี โดย มิสซิส เอส อูเบอร์ เป็นผู้บริจาคถ้วย เธอเป็นอดีตนักแบดมินตันหญิง ทีมชาติของอังกฤษ การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1950

ประวัติกีฬาแบดมินตันในประเทศไทย

การเล่นแบดมินตันได้เริ่มเล่นในประเทศไทยราว พ.ศ. 2456 โดยพระยานิพัทกุลพงษ์ เป็นผู้ก่อตั้งสนามขึ้นที่บ้านของท่าน ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองสมเด็จพระยา จังหวัดธนบุรี ในตอนแรกก็เลนกันในระหว่างลูกหลานของท่านต่อมาหลวงชลาไลยไกยกลเห็นว่าเป็นกีฬาที่ดี สิ้นเปลื้อง ค่าใช้จ่ายน้อย หาที่ตั้งสนามเล่นได้ง่าย นอกจากเป็นการออกกำลังกายแล้วยังเป็นที่ชุมนุมญาติมิตรพบปะสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน และก่อให้เกิดความสามัคคีอีกด้วย จึงได้เปิดสนามแบดมินตันขึ้นที่บ้าน ตำบลสมเด็จเจ้าพระยา จังหวัดธนบุรี มีญาติมิตรไปประชุมเลนประจำจนเป็นที่เล่าลือว่าแบดมินตันบ้านนี้มีผู้เล่นเก่งมาก ภายหลังที่หลวงชลาไลไกยกลได้ตั้งสนามขึ้นเล่นแล้วในไม่ช้าก็แพร่หลายไปตามบ้านทั้งในจังหวัดธนบุรี จังหวัดพระนคร และต่างจังหวัดก็พากันตั้งสนามขึ้นต่างก็ได้เชิญไปประลองฝีมือกันอยู่เสมอการเล่นแบดมินตันครั้งนั้นนิยมเล่นข้างละ 3 คนกันมาก แต่ในต่างประเทศไม่เล่นข้างละ 3 คน มีเล่นข้างละ 2 คน และเดี่ยวเท่านั้น เพื่อส่งเสริมให้กีฬานี้แพร่หลายยิ่งขึ้น และเพื่อจะได้ผู้เล่นที่มีฝีมือดี ทางสโมสรกลาโหมจึงได้เปิดการแข่งขันแบดมินตันทั่วไปเป็นครั้งแรกในประเทศไทยใน พ.ศ. 2462 แม้ในครั้งนั้นนิยมเล่นข้างละ 3 คน แต่การเปิดแข่งขันครั้งแรกนี้ก็เปิดแข่งขันทั้งประเภทคู่ และประเภทเดี่ยวด้วย ปรากฏผลว่า คณะแบดมินตันบางขวางนนทบุรี (โรงเรียนราชวิทยาบางขวางนนทบุรี) ชนะเลิศทุกประเภท นอกจากมีเล่นกันตามบ้านตามสโมสรต่าง ๆ แล้ว ในพระราชสำนักก็มีสนาม พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ทรงโปรดกีฬานี้ ถึงกับมีพระกระแสรับสั่งให้ไปเล่นถวายทอดพระเนตรเนื่องจากมีผู้นิยมเล่นแบดมินตันในประเทศไทยแพร่หลายมาก จึงมีนักแบดมินตันคณะหนึ่ง ซึ่งมี พระยาจินดารักษ์ เป็นประธาน ได้ประชุมปรึกษาบรรดาคณะแบดมินตันต่าง ๆ ในที่สุดก็ลงความเห็นว่า ควรส่งเสริมได้ดียิ่งขึ้น จึงได้ริเริ่มตั้งสมาคมขึ้นชื่อว่า สมาคมแบดมินตันแห่งประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2494 และพร้อม ๆ กันนี้ได้เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมแบดมินตันนานาชาติด้วย สมาคมแบดมินตันแห่งประเทศไทยมีนักกีฬาแบดมินตันที่มีฝีมือดีอยู่มาก จนได้เข้าแข่งขันชิงชนะเลิศถ้วยโธมัสประจำปี พ.ศ. 2494 และ พ.ศ. 2495 ได้เข้าแข่งขันถึงรอบชิงชนะเลิศ

กำเนิดลูกขนไก่

ได้มีการค้นพบภาพเขียนของจีน ซิมโมน ชาร์แดง จิตรกรชาวฝรั่งเศส เกิดในกรุงปารีส ค.ศ.1699 และมีอายุถึง 80 ปี เขาตาย ค.ศ.1779 ภาพวาดของเขาค้นพบประมาณสองร้อยกว่าปีมาแล้ว ภาพนั้นมีชื่อว่า “Shuttlecock” หรือแปลว่า “ลูกขนไก่” จากภาพวาดนี้ทำให้ทราบว่าเกมกีฬาตีลูกขนไก่ได้นิยมเล่นกันมาในยุโรปภายใต้ชื่ออื่นมาหลายร้อยปีแล้ว ปัจจุบันภาพวาดนี้ตั้งไว้ให้ชมที่ Uffizi Gallery ในเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี

  ประโยชน์ของกีฬาแบดมินตัน

•ทำให้มีพลานามัยสมบูรณ์แข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ
•ทำให้มีสายตาและการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วว่องไว
•ทำให้เป็นผู้ที่มีความสามารถคาดการณ์ล่วงหน้าได้
•ทำให้เป็นผู้ที่สามารถตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วและทันเวลา
•ทำให้รู้จักแบ่งหน้าที่และรักษาหน้าที่ มีการร่วมมือกับผู้อื่นได้ดี
•สามารถเข้ากับคนอื่นได้ และมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี
•ทำให้เป็นคนที่มีน้ำใจเป็นนักกีฬา รู้แพ้ รู้ชนะ และรู้จักให้อภัย
•ทำให้เป็นผู้ที่รู้จักใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์
 
 คุณสมบัติของผู้เล่นกีฬาแบดมินตัน
•มีความสนใจอย่างแรงกล้า
•มีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้ และหาวิธีการเล่นใหม่ ๆ อยู่เสมอ
•มีความต้องการให้ตนเองมีความสามารถเพิ่มขึ้น
•มีสายตาปกติและสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว
•มีร่างกายอ่อนตัวดี ยืดหยุ่นได้ดี
•สามารถใช้มือและแร็กเก็ตให้สัมพันธ์กันได้ดี
•มีความเข้าใจในวิธีการเล่นอย่างแจ่มแจ้ง
•มีร่างกายสมบูรณ์ จิตใจผ่องใส และมีพลังจิตที่เข็มแข้ง

  มารยาทในการแข่งขันแบดมินตัน

•จะต้องเป็นผู้มีน้ำใจนักกีฬา พร้อมที่จะอภัยแก่ความผิดพลายทุกอย่าง โดยไม่คำนึงถึงผลแพ้ชนะเป็นสิ่งสำคัญมากจนเกินไป
•ไม่เอาเปรียบคู่แข่งขันในการเสี่ยง ให้โอกาสคู่แข่งขันเป็นผู้เลือกก่อน
•ชมเชยเมื่อฝ่ายตรงกันข้ามหรือคู่ตบลูกได้แม่นยำ หรือเล่นลูกได้สวยงาม
•ใช้คำพูดที่สุภาพ รู้จักขอบคุณเมื่ออีกฝ่ายหนึ่งเก็บลูกให้
•ต้องพยายามควบคุมสติและอารมณ์ของตนให้มั่นคงอยู่เสมอ
•ขณะที่การแข่งขันกำลังดำเนินอยู่ หากจำเป็นต้องหยุดพัก ต้องขออนุญาตผู้ติดสินก่อนทุกครั้ง
 

แบบฝึกหัดก่อนเรียน : แบดมินัตัน
แบบฝึกหัดหลังเรียน : แบดมินัตัน
เอกสารที่แนบ : เอกสาร เรื่อง กีฬาแบดมินตัน